رفتن به محتوای اصلی
ماست ساده، جو دوسر و توت‌ها کنار بسته‌های غذا برای بررسی قند روی برچسب

قند و سلامت

چطور مقدار قند روی برچسب مواد غذایی را بخوانیم؟ راهنمای خرید در اتحادیهٔ اروپا

بسته را برگردانید. راهنمایی کاربردی دربارهٔ قند کل، فهرست مواد تشکیل‌دهنده و عبارت «بدون شکر افزوده» همراه با مقایسهٔ سادهٔ برچسب‌ها.

خواندن مقدار قند روی برچسب غذا وقتی ساده‌تر می‌شود که سه پرسش را جدا کنید: غذا چقدر قند دارد، این قند از کجا آمده و معمولاً چه مقدار از آن می‌خورید؟ این راهنما دربارهٔ برچسب‌های اتحادیهٔ اروپا، از جمله آلمان است. لازم نیست نام ده‌ها ماده را حفظ کنید یا هر بار خرید را به امتحان تغذیه تبدیل کنید.

با چیزی شروع کنید که مرتب می‌خرید: ماست، غلات صبحانه، سس یا نوشیدنی. دو محصول مشابه را کنار هم بگذارید. پیش از توجه به وعده‌های روی بسته، بخش یکسانی از برچسب هر دو را بخوانید. یک انتخاب آگاهانه که بتوانید تکرارش کنید، از سبدی پر از غذاهای ناآشنا که دوستشان ندارید مفیدتر است.

۱. ردیف قند را پیدا کنید و واحد را بررسی کنید

طبق راهنمای کمیسیون اروپا دربارهٔ برچسب‌گذاری تغذیه‌ای، اطلاعات استاندارد مقدار قند را در هر ۱۰۰ گرم یا ۱۰۰ میلی‌لیتر نشان می‌دهد. تولیدکننده می‌تواند مقدار یک وعده را هم ذکر کند. محصولات مشابه را با ارقام ۱۰۰ گرم یا میلی‌لیتر مقایسه کنید، چون اندازهٔ وعده روی دو بسته ممکن است متفاوت باشد.

ردیف قند را بخوانید و همهٔ کربوهیدرات‌ها را قند فرض نکنید. دو غلات صبحانه را تصور کنید: محصول الف در هر ۱۰۰ گرم ۱۸ گرم قند و محصول ب ۷ گرم قند دارد. این اعداد به وزن یکسانی از غذا مربوط‌اند. چنین مقایسه‌ای از مقایسهٔ یک وعدهٔ بزرگ روی یک بسته با وعدهٔ کوچک روی بستهٔ دیگر روشن‌تر است.

این مثال‌ها فرضی‌اند و ارزیابی برندهای واقعی نیستند. اگر وعدهٔ شما از محصول الف ۴۰ گرم باشد، مقدار قند آن برابر است با ۱۸ × ۴۰ ÷ ۱۰۰ = ۷٫۲ گرم. همان مقدار از محصول ب ۲٫۸ گرم قند دارد. این محاسبه قند کل آن وعده را نشان می‌دهد، نه مقدار دقیق شکر افزوده را.

۲. قند کل و شکر افزوده به دو پرسش متفاوت پاسخ می‌دهند

عدد قند هم قند طبیعی مواد اولیه و هم قند اضافه‌شده هنگام تولید را در بر می‌گیرد. بنابراین ماست سادهٔ لبنی ممکن است قند داشته باشد، بدون اینکه شکر خوراکی به آن اضافه شده باشد. برای دیدن تصویر کلی، مقدمهٔ ما دربارهٔ قند و سلامت را بخوانید.

در اطلاعات استاندارد اتحادیهٔ اروپا، درج عددی جداگانه برای شکر افزوده الزامی نیست. با نگاه‌کردن به قند کل نمی‌توان شیرینی توت‌فرنگی یا قند شیرِ ماست را از آن کم کرد. اگر بسته اطلاعات کافی ندارد، مقدار شکر افزوده را با دقت ظاهری تخمین نزنید. مقایسهٔ مفید به چنین دقتِ کاذبی نیاز ندارد.

۳. از مواد تشکیل‌دهنده برای شناخت محصول کمک بگیرید

بر اساس مرور کمیسیون اروپا دربارهٔ برچسب‌گذاری مواد غذایی، مواد تشکیل‌دهنده به ترتیب نزولی وزن نوشته می‌شوند. به مواد شیرین‌کنندهٔ آشنا مانند شکر، عسل یا شربت گلوکز توجه کنید. جایگاه هر ماده به درک ترکیب کمک می‌کند، اما فهرست به‌تنهایی نمی‌گوید هر کدام چند گرم سهم دارند.

کل فهرست را بخوانید، نه اینکه دنبال یک واژهٔ بد بگردید. محصول ممکن است چند مادهٔ شیرین‌کننده داشته باشد و کوتاه‌بودن فهرست هم به‌خودی‌خود به معنی بهتر بودن غذا نیست. کاربرد محصول، اطلاعات تغذیه‌ای و علاقهٔ خودتان به طعم آن را کنار هم ببینید. می‌توانید یک غلات صبحانه را ترجیح دهید، بدون اینکه همهٔ صبحانه‌های دیگر را ممنوع اعلام کنید.

۴. ادعای «بدون شکر افزوده» را همراه با پشت بسته بخوانید

شرایط اتحادیهٔ اروپا برای ادعاهای تغذیه‌ای بین «بدون قند» و «بدون شکر افزوده» تفاوت می‌گذارد. عبارت دوم افزودن قند و مواد غذایی مورد استفاده برای شیرین‌کردن را محدود می‌کند، اما قند طبیعی ممکن است باقی بماند. ادعای «بدون قند» مستلزم حداکثر ۰٫۵ گرم قند در هر ۱۰۰ گرم یا ۱۰۰ میلی‌لیتر است.

آبمیوهٔ بدون شکر افزوده همچنان می‌تواند قند میوه داشته باشد. این عبارت ویژگی محصول را توصیف می‌کند، نه اینکه نوشیدن مقدار نامحدود آن مجاز یا مناسب است. به همین ترتیب، غذایی بدون چنین ادعایی هم ممکن است کاملاً با وعده‌های شما سازگار باشد. این عبارت را یکی از اطلاعات بدانید و سپس به مقدار و مواد تشکیل‌دهنده برگردید.

۵. غذاهایی را مقایسه کنید که کاربرد یکسان دارند

مقایسهٔ ماست و بیسکویت فقط بر اساس قند، چیز زیادی دربارهٔ مناسب‌بودنشان برای صبحانه نمی‌گوید. ابتدا دو ماست، دو نوشیدنی یا دو غلات صبحانه را مقایسه کنید. سپس کل وعده را در نظر بگیرید: بافت، اندازهٔ وعده، فیبر، پروتئین، قیمت و راحتی تهیه هم مهم‌اند. کاهش شکر افزوده باید همچنان غذایی کاربردی و رضایت‌بخش باقی بگذارد.

برای ماست می‌توانید نوع طعم‌دار را با ماست ساده و میوه مقایسه کنید. برای غلات صبحانه می‌توانید به‌جای تعویض یک‌شبه، نوع همیشگی را با جو دوسر ساده مخلوط کنید. هر دو آزمایش‌هایی هستند که در خانه می‌توان انجام داد. هیچ‌کدام نیاز ندارد هر بسته با عدد قند بالاتر را خرید بدی بدانید.

بررسی یک‌دقیقه‌ای هنگام خرید

اول دو محصول با کاربرد یکسان انتخاب کنید. بعد قند هر ۱۰۰ گرم یا ۱۰۰ میلی‌لیتر را در هر دو پیدا کنید. سپس مواد تشکیل‌دهنده را برای شناخت منبع شیرینی بخوانید. در مرحلهٔ بعد مقدار مصرف معمول خود را در نظر بگیرید. در پایان ببینید گزینهٔ کم‌قندتر آن‌قدر خوش‌طعم، به‌صرفه و راحت هست که دوباره بخرید. اگر ترجیح می‌دهید بعداً مقایسه کنید، از برچسب‌ها عکس بگیرید.

این هفته تمرین را به یک گروه محصول محدود کنید و بقیهٔ خرید را دست نزنید. اگر اولین جایگزین را دوست نداشتید، بافت یا طعم دیگری را امتحان کنید و کل تلاش را شکست‌خورده ندانید. مقایسه را آن‌قدر ساده نگه دارید که هنگام خستگی، عجله یا خرید در فروشگاهی ناآشنا هم قابل استفاده باشد.

نوشیدنی‌ها هم فرصت خوبی برای تمرین همین مقایسه‌اند. راهنمای ما برای کاهش قند نوشیدنی‌ها به سفارش در کافه، نوشیدنی‌های بسته‌بندی‌شده و گزینه‌های مناسب خانه می‌پردازد.

اگر ترجیح می‌دهید خودتان چیزی درست کنید، دستورهای غذایی GRZ را ببینید. غذای خانگی می‌تواند شناخت مواد اولیه را آسان‌تر کند، اما لزوماً کم‌قندتر نیست. خودِ دستور و اندازهٔ وعده را بسنجید، نه فقط نام آن را.

منابع و یادداشت تحریریه

کمیسیون اروپا: برچسب‌گذاری تغذیه‌ای

کمیسیون اروپا: برچسب‌گذاری مواد غذایی در اتحادیهٔ اروپا

کمیسیون اروپا: شرایط ادعاهای تغذیه‌ای

این مطلب برای صفحات آموزش عمومی GRZ با کمک هوش مصنوعی تهیه شده است. منابع در ۱۸ اکتبر ۲۰۲۶ بررسی شده‌اند. این مقاله بازبینی بالینی یا پزشکی نشده است. مثال‌ها صرفاً برای توضیح هستند و به معنای تأیید محصولات یا توصیهٔ تغذیه‌ای شخصی نیستند. اگر دیابت یا بیماری دیگری دارید که بر رژیم غذایی شما اثر می‌گذارد، دربارهٔ تغییرات مناسب با متخصص سلامت واجد صلاحیت مشورت کنید.

بیشتر بخوانید

چند نکته دیگر برای تأمل.

همه مقاله‌ها
نگاهی کلی‌ترقند و سلامت، روشن و ساده.
خواندن قند روی برچسب مواد غذایی در اروپا | GRZ